اسمت را براي هميشه در قلبم ننوشته بودم

و عشقت را براي هميشه در دلم جاي نداده بودم

ولي حالا که اين کارا کرده ام براي هميشه دوستت خواهم داشت

وهيچگاه و در هيچ مکاني از کاغذ و برگه قلبم حذف نکرده

و نخواهد کرد

پس: دوست دارم دوست دارم يه عالمه دوست دارم به وسعت يه آسمون به وسعت سيارمون دوست دارم به خاطر مهربونيات؛ به خاطر صبوريات دوست دارم نه در هوس بلکه مثل يه بت پرس راحتت کنم دوست دارم تا آخرين نفس؟

تنهایی خیلی دوست دارم برم تو فکر بعضی ها

اینو واسه اون می خونم خودش می دونه که کیا

 

خودش اینو خوب می دونه ولی به روش نمیاره

دل و به اون راه می زنه یه وقت نشه کم بیاره

 

یه وقتی بود می خواستمش نمی دونم منو می خواست

نمی دونستم که دیگه فلاکتم تو یک نگاست

 

حالا می فهمم اون روزها این من نبودم پیش تو

بعد یه قطره اشک غم با یک نگاه گفتم برو

 

دور و برم پیدات نشه بد جوری شاکیم ازت

حق نداری با من باشی می گیرم این حق رو ازت

 

میگم یه بار میگم دو بار نه صد تا نا مردی دیگه 

من م بخوام با تو باشم این قلبمه که نه میگه

                                                                                                         

 

دلم رو بردی  . باز از من چی می خوای

دارو ندارم مال تو دیگه چی می خوای

 

برو بزار بسوزم من با بی کسی هام

برو بزار بمونن دلواپسی هام

 

 

هیچی نگو فقط برو ولی فراموشم نکن

شمعم و پیشم بخواب . برو و خاموشم نکن

 

اگه یه روز ورق زدی دفتر خاطراتت رو

یادت بیاد قلب من هم میشینه چشم به راه تو

 

آره برو ولی بدون اینجا یکی میمرد برات

باور نکردی عشقش رو اگه قسم می خورد برات

 

میری برو ولی فقط اینو یادت باشه عزیز

اشک زلال تکیه رو پیش غریبه ها نریز

 

هیچی نگو فقط برو ولی فراموشم نکن

شمعم و پیشم بخواب برو و خاموشم نکن

                                                                                                         

 

شب بعد ماه با نوری بیشتر به دیدن ماهک رفت . ماهک پشت پنجره منتظرش بود . با هم شروع کردن به حرف زدن البته ماهک حرف میزد و ماه فقط گوش میکرد . آنقدر حرف زدند تا یک دفعه ماه یادش افتاد که دیگه نوبت خورشید شده تا بیاد توی آسمون . ماه دیگه باید میرفت خونشون تا خورشید بیاد . ماهک خیلی ناراحت بود ماه هم همینطور ولی چاره ای نبود . ماه حتی اجازه نداشت حرف بزنه و یا اشک بریزه ولی ماهک با یک قطره اشک ماه رو بدرقه کرد و با ماه خداحافظی کرد

شب بعد ماه به خاطر عشقش به دختر باز هم پرنورتر و بزرگتر شده بود . باز هم ماهک پشت پنجره منتظرش بود باز با هم حرف زدند و بازهم ماه یادش رفت که نوبت به خورشیده که بیاد توی آسمون و ماه باید بره خونشون . باز نوبت به جدایی رسید . بازماه اجازه نداشت حرف بزنه و یا اشک بریزه ولی باز ماهک با یک قطره اشک ماه رو بدرقه کرد و با ماه خداحافظی کرد .

 

شب چهارم ماه باز به خاطر عشقش به دختر پرنورتر و بزرگتر شده بود . باز هم مثل شب های قبل با هم حرف زدند . بازهم ماه یادش رفت که نوبت به خورشید شده تا بیاد توی آسمون و ماه باید بره خونشون . باز باید ماه و ماهک از هم جدا میشدند. بازماه اجازه نداشت حرف بزنه و یا اشک بریزه و باز ماهک یک قطره اشک ریخت ولی به ماه گفت چند لحظه صبر کن میخوام چیزی بهت بگم !!! ماه صبر کرد . ماهک بهش گفت : من عاشقت شدم . ماه از خوشحالی خشکش زد اصلا حواسش نبود که دیرش شده . ماه به خودش اومد و دید که جلوی خورشید ایستاده و داره به ماهک نگاه میکنه . ماهک هم غرق در نگاه کردن به ماه بود . ولی ماه دید که همه ی مردم دارن به اون نگاه میکنن . تا اینو متوجه شد سریع برگشت به خونه .

ماه و ماهک هر شب عاشق تر از شب قبل میشدند . ماهک تمام عشق و احساسش رو بیان میکرد ولی ماه چون اجازه نداشت حرف بزنه هرشب پر نور تر و بزرگتر از شب قبل میشد . و ماهک میفهمید که هر شب عشق ماه نسبت به اون بیشتر میشه .

بعد از چهارده شب ماه به یک دایره ی کامل و پر نور تبدیل شده بود و تصمیم گرفته بود با ماهک حرف بزنه و از عشقش به اون بگه وقتی رسید به بالای خونه ی ماهک و از پنجره اتاق ماهک رو نگاه کرد داشت از تعجب میمرد . ماهک با یه پسر دیگه پشت پنجره ایستاده بود و همدیگرو بغل کرده بودند . ماه قلبش شکست

که یک دفعه ماهک ماه رو دید . با خنده به ماه نگاه کرد و گفت سلام ! ماه طبق معمول جوابش رو نداد هرچند که قبلش تصمیم دیگه ای داشت . ماهک گفت ماه اینم عشقم !!!!! پسر خیلی خوبیه . ماه قلبش شکست و بدون خداحافظی رفت و البته خیلی زود ولی خونشون نرفت اقدر دور شد که با نورش خلوت عاشقانه ی عشقش رو با کسی دیگه روشن بکنه .

ماه از اون شب به بعد از غصه کوچکتر و کمرنگ تر میشد و کمتر توی آسمون میموند ولی هر شب یک نگاه سریع به خونه ی ماهک میکرد و میدید که اون با عشقش توی اتاق ماهک نشستن و با هم حرف میزنند و گاهی همدیگرو بغل کردند ....... ماه با شادی ماهک شاد بود تا اینکه یک شب از اتاق ماهک صدای موزیک میامد . ماه گوش کرد و شنید :

 

ماه در میاد که چی بشه

میخواد عزیز کی بشه

ماه در میاد چکار کنه

باز آسمون رو تار کنه

نمی دونه تو هستی

بجای اون نشستی

نمی دونه تو ماهی

تو که رفیق راهی

عجب حکایتی شده

فکر تو عادتی شده

که از سرم نمیره

که از سرم نمیره

عجب روایتی شده

عشقت عبادتی شده

خدا ازم نگیره

خدا ازم نگیره

یه ماه می خواستم که دارم

ای ماه شام تارم

تویی رفیق راه من

ای غنچه ی بهارم

 

این دفعه قلبش شکست . چشماشو بست و رفت خونشون . فردا شبم نیومد توی آسمون . شب بعد که اومد همه دیدند که لکه های سیاهی روی صورت ماه افتاده . از اون به بعد ماه قسم خورد که دیگه نه عاشق کسی بشه و نه تصمیم بگیره که با کسی حرف بزنه .

اگر به ماه نگاه کنید قلب شکستشو میبینید . دیگه کسی نباید انتظار شنیدن صدای ماه رو داشته باشه.

قصه بی پایان دل من

 

 

 

  هر چند ديگر حرف دل از قلم پیدا و پنهان واژه های آغاز

عاشقی دروغه

این کار به نظر شما عشقه

 

خیلی سخته بتونیم عاشق واقعی رو بشناسیم

 

 

                                     

 

 

 

 

هــــوا آفتـــــابي سـت

مرا زير چتــر خود ببر

فقط زير چتـــر تـو

باران مي بارد !

قطره قطره شکوفه از سر صخره ها گرد آورده ام .

از گلبرگ های سرخ دستمالی بافته ام ٬

تا با دلی عاشق به شما خوبان آفتاب هديه کنم .

گرچه سردی سايه در وجودم پيداست ٬

اما اين هديه سرد آفتابی را از من پذيرا باشید

  Love is patient,
Love is kind.

Love is not jealous,
It does not put on airs,
It is not snobbish.

Love is never rude,
It is not self-seeking.

It is not easily angered,
It keeps no record of wrongs.

Love does not rejoice in what is wrong,
But rejoices with the truth.

It always protects,
Always trusts,
Always hopes,
Always preserves.